Ik ben niet voor iedereen

Ik ben niet voor iedereen

Dat was beetje het thema van vorige week en deze laag werd meerdere malen goed getriggerd. Want soms voelde ik me weer dat rare meisje dat niet gezien of begrepen wordt.

Dan ben ik weer dat kind dat de rest ziet spelen en lachen. Ik snap hoe het werkt en hoort te zijn, maar echt erbij horen doe ik niet. Want ik ben anders. Het liefst speel ik in de natuur en ik voel alles intens. Ik zweef weg in mijn eigen fantasiewereld. En zo bracht ik het merendeel van mijn leven door. Ik speelde het spel mee, maar echt erbij horen. Nee, dat deed ik niet. Ik hield mensen buiten waardoor ik zelf buiten stond. Ik raakte meer en meer ervan overtuigd dat het leven gewoon niet voor mij was weggelegd. Dat er iets ernstig mankeerde aan mij. Voor wie mij al langer volgt, weet dat ik de afgelopen jaren veel gedaan heb om weer te leren houden van het leven en van jezelf. En meer en meer geloof ik en vertrouw ik weer op mij. In alles.

Maar soms, heel soms, dan word het meisje wakker dat zich een mislukkeling voelt. Het lelijke eendje. Het meisje dat weer buiten staat en ziet hoe de rest het leven leeft. Wel dingen bereikt en voor elkaar krijgt, maar zij niet. En tegelijk is daar ook het besef dat ik dit meisje niet meer ben. Dat ik anders kies en mezelf niet meer buiten zet. Ik hoor thuis in het licht. Niet in het donker.

En nee, niet iedereen zal mij begrijpen of zien. Want ik ben nou eenmaal niet voor iedereen. Ik ben die intense voeler die graag fladdert en van alles houd dat leeft. Ik ben die “rare” die gek is op ‘haar’ duiven, haar konijnen als kinderen ziet, die midden in het bos plots gaat zitten om te mediteren, die praat met boven en dingen gewoon weet of soms ineens haar overleden oma op de bank ziet zitten. Ik ben dat meisje dat de wereld op een totaal andere manier ervaart dan de massa.

En daar begin ik steeds meer oké mee te raken. En eigenlijk als ik dan heel eerlijk ben, ben ik daar heel blij mee. Het brengt namelijk een stukje magie terug in mijn leven. Want in al die dingen die ik weggestopt had om erbij te horen en om niet afgewezen te worden, in al die dingen zit mijn licht. En daar hoor ik thuis. Het is wie ik ben.

En jij ook. Dus mocht je nog dingen verbergen van jezelf voor de mensen om je heen of de wereld an sich? Stop er dan mee. Je doet niemand er een plezier mee en bovenal jezelf niet. Stap in je eigen licht en ga stralen zoals alleen jij kan. Dat wat bij jou hoort, vindt dan vanzelf ook zijn weg naar jou.

Foto: Manon Galama

Geen reacties

Je reactie toevoegen