Moment van Reflectie

Moment van Reflectie

Begin vorig jaar ben ik begonnen aan een intensieve reis in mezelf om blokkades, die ik in me had en mij weerhielden om oprecht van mezelf te houden en mezelf te accepteren, eindelijk te doorbreken. Dit heb ik onder andere gedaan door een cursus te volgen, die misschien nog wel het beste te vergelijken is met mindfulness. Afgelopen woensdag was de laatste bijeenkomst. Tijd om te reflecteren. Al schieten woorden eigenlijk tekort om te omschrijven hoe anders ik gevoelsmatig ik in het leven sta.

Groei. Loslaten. Acceptatie. Zijn.
Woorden die me te binnenschieten wanneer ik denk aan wat ik afgelopen jaar heb mogen doormaken. Als ik terugdenk aan mezelf aan het begin van de cursus denk ik aan een onzeker en bang meisje. Niet eens een vrouw. Een meisje dat al jaren bagage meesjouwde zonder door te hebben hoe zwaar de bagage eigenlijk was. Een meisje dat voelde dat ze tot meer in staat was, maar niet wist hoe. Zoekende naar een manier om de barrières te doorbreken.

Dankzij de fijne, liefdevolle begeleiding van Inge kreeg ik de handvaten om vastgeroeste, oude patronen los te laten en door diepe lagen trauma heen te werken. Ze leerde me om contact te maken met dat bange meisje dat nog in mij zat. Ik leerde om dat meisje in mij liefde en veiligheid te geven en daardoor wonden te helen op een veel dieper niveau dan jaren therapie ooit voor mij hebben kunnen doen. Deze cursus maakte het mogelijk om de verschillende lagen steeds verder af te pellen tot ik bij mijn ware kern kwam. Als ik kijk waar ik na afloop van de cursus sta, is dit dan ook dag en nacht verschil met het begin. Nu zie ik mezelf als een sterke vrouw, die weet wie ze is en zichzelf heeft leren omarmen en accepteren en eindelijk weet wat zelfliefde is.

16708212_10155037918458493_2643798372932608517_n

Langzaam maar zeker kom ik steeds meer bij mezelf. Ik ben niet meer bang om naar het donkere stuk van mezelf te kijken. Ik kan en durf mezelf te omarmen. Ik ben er voor mezelf en geef mezelf de liefde en veiligheid, die ik altijd buiten mezelf zocht. Ik laat los wat niet langer hoort bij wie ik dacht dat ik was. Meer en meer kom ik tot het besef, dat wat ik ben, liefde is. Ik ben niet dat wat mij overkomen is, ik ben ik. En dat is goed.

Ik ben nu in staat om door dingen heen te werken waar ik nog nooit eerder toe in staat was. Zonder angst, zonder oordeel, maar in liefde. Niet alleen naar mezelf, maar ook naar anderen. Ik zie dit dan ook pas als het begin. En als het begin al zoveel moois kan opleveren, dan zijn de resultaten voor de toekomst eindeloos. Geen beperkingen, geen angst. Puur vanuit mezelf en dat wat goed is voor mij. Want uiteindelijk zal het daarom niet alleen goed zijn voor mij, maar ook de mensen om mij heen. De cursus was voor mij meer dan alleen spirituele groei: het betekende een transformatie naar mijn ware zijn.

Volgende maand begin ik met een nieuwe cursus, want het is tijd voor de volgende etappe in de reis: het licht in mezelf gaan ontdekken.